Τα Κάλαντα του Λαζάρου

Κάλαντα τοῦ Λαζάρου: Καλύμνου. Ρυθμός δεκάσημος. Τό τραγούδι αὐτό διασώζει μέ ἕναν ἐξαιρετικό ποιητικό λόγο, πιό κοντά στήν εὐαγγελική διήγηση ἀπ’ ὅ,τι τά περισσότερα κάλαντα, τήν ἱστορία τοῦ Ἁγίου Λαζάρου, φίλου του Χριστοῦ. Μέ ἕναν ἁπλό καί συνάμα θεολογικό τρόπο δηλώνεται ἡ ἰσορροπία ἀνάμεσα στή θεϊκή καί τήν ἀνθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ, πού ἡ ἀγάπη Του πρός τόν Ἅγιο Λάζαρο τόν κάνει καί γιά ἐμᾶς φίλο καί οἰκεῖο. «Χαῖρε, πίστευε, Μαρία, ἄγωμεν εἰς τά μνημεῖα, τότε ὁ Χριστός δακρύζει καί τόν Ἅδη φοβερίζει. Ἅδη, τάρταρε καί χάρο, Λάζαρο θέ νά σοῦ πάρω. Δεῦρο ἔξω, Λάζαρέ μου, φίλε καί ἀγαπητέ μου». Ἡ περίτεχνη μελοποιία καί ὁ ἀσυνήθιστος ρυθμός κάνουν τά κάλαντα αὐτά νά ξεχωρίζουν.

Κοινοποιήστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *