Λόγος του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

Με­γάλο καὶ θεῖο, ἀ­πόρ­ρητο καὶ ἀ­κα­τα­νό­ητο, ὄχι μόνο στοὺς ἀν­θρώ­πους ἀλλὰ καὶ στοὺς ἀγ­γέ­λους καὶ στοὺς ἀρ­χαγ­γέ­λους εἶ­ναι τὸ γε­γο­νός, ὅτι ἡ φύση μας ἔ­γινε διὰ τοῦ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ ὁ­μό­θεος καὶ μᾶς χα­ρί­στηκε ἡ ἐ­πά­νο­δός μας στὸ κα­λύ­τερο. Αὐτὸ εἶ­ναι τὸ μυ­στή­ριο ποὺ πι­στεύ­ε­ται, ἀλλὰ δὲν γνω­ρί­ζε­ται. Εἶ­ναι ἀ­κα­τα­νό­ητο ὄχι μόνο στοὺς ἀν­θρώ­πους ἀλλὰ καὶ στοὺς ἀγ­γέ­λους καὶ στοὺς ἀρ­χαγ­γέ­λους. Ἀρ­χί­ζει ἀπὸ τὸ γε­γο­νὸς ποὺ γι­ορ­τά­ζε­ται σή­μερα.

Ὁ ἀρ­χάγ­γε­λος εὐ­αγ­γε­λί­ζε­ται στὴν Παρ­θένο τὴ σύλ­ληψη τοῦ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ. Ἐ­κείνη ἔκ­πλη­κτη ζή­τησε τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁ­ποῖο αὐτὸ θὰ γι­νό­ταν καὶ εἶπε πρὸς αὐ­τὸν «πῶς θὰ μοῦ συμ­βεῖ αὐτὸ ἀ­φοῦ δὲν γνω­ρίζω ἄν­δρα;» καὶ τότε ὁ ἀρ­χάγ­γε­λος κα­τέ­φυγε πρὸς τὸν Θεὸ λέ­γον­τας· «Πνεῦμα Ἅ­γιο θὰ ἔρ­θει σ’ ἐ­σένα καὶ δύ­να­μις Ὑ­ψί­στου θὰ σὲ ἐ­πι­σκι­ά­σει». Αὐτό ποὺ ὁ­μο­λο­γεῖ­ται ἀπὸ τὸν ἀρ­χάγ­γελο πρὸς τὴν Παρ­θένο ἐ­νέ­χει τὸ με­γα­λύ­τερο μυ­στή­ριο. Ὁ Σω­τή­ρας καὶ λυ­τρω­τὴς τοῦ ἀν­θρω­πί­νου γέ­νους, θὰ γί­νει ἄν­θρω­πος γιὰ νὰ σώ­σει τὸν ἄν­θρωπο.

Πα­ρα­βαί­νον­τας τὴν ἐν­τολὴ τοῦ Θεοῦ κα­τε­βή­καμε μέ­χρι τὸν Ἅδη καὶ πολλὰ δεινὰ μᾶς βρῆ­καν δι­α­δο­χικά. Τὸ γέ­νος μας γεύ­τηκε τὴ λύπη καὶ ἡ ζωή μας ἔ­γινε γε­μάτη ὀ­δύνη. Ὁ Θεὸς ὅ­μως ποὺ μᾶς ἔ­πλασε μὲ εὐ­σπλαγ­χνία καὶ φι­λαν­θρω­πία ἔ­κλινε τοὺς οὐ­ρα­νοὺς καὶ κα­τέ­βηκε γιὰ νὰ μᾶς βρεῖ, παίρ­νον­τας ἀπὸ τὴν ἁ­γία Παρ­θένο τὴ φύση μας ποὺ τὴν ἀ­να­καί­νισε. Ὁ Θεὸς στέλ­νον­τας τὸν ἀρ­χάγ­γελο στὴν Παρ­θένο τὴν κά­νει μη­τέρα τοῦ Χρι­στοῦ μόνο μὲ τὴ προ­σφώ­νηση ποὺ ἀ­κούει σή­μερα. Ἄν ἡ σύλ­ληψη τοῦ Χρι­στοῦ θὰ ἦ­ταν ἀπὸ ἀν­θρώ­πινη ἐ­πέμ­βαση, ὁ Χρι­στὸς δὲν θὰ ἦ­ταν ὁ νέος ἄν­θρω­πος. Τώρα ἦρθε καὶ ἀπὸ τὸ Ἅ­γιο Πνεῦμα, γί­νε­ται ἄν­θρω­πος καὶ σαρ­κώ­θηκε στὴ μή­τρα τῆς Παρ­θέ­νου μέ­νον­τας ἀ­ναλ­λοί­ω­τος Θεὸς καὶ τέ­λειος άν­θρω­πος.

Τὸ ὄ­νομα τῆς Παρ­θέ­νου ἦ­ταν Μα­ριάμ, ποὺ ἐρ­μη­νεύ­ε­ται Κυ­ρία. Ἐκείνη ἦ­ταν πρά­γματι παρ­θέ­νος καὶ στὸ σῶμα καὶ στὴ ψυχή. Εἶχε ὅ­λες τὶς αἰ­σθή­σεις τοῦ σώ­μα­τος ἐ­κτὸς ἀπὸ τὸν μο­λυ­σμό. Ἔ­χει γρα­φεῖ γιὰ Ἐ­κείνη ὅτι ἦ­ταν ἡ κλει­σμένη πύλη, ποὺ κα­νεὶς δὲν πρό­κει­ται νὰ πε­ρά­σει ἀπὸ αὐ­τὴν παρὰ μό­νον ὁ Χρι­στός. Ἡ Πα­να­γία εἶ­ναι Κυ­ρία καὶ μὲ ἕ­ναν ἄλλο τρόπο. Δε­σπό­ζει ὅ­λων, κα­θὼς εἶ­ναι ἐ­λεύ­θερη καὶ ρίζα τῆς ἐ­λευ­θε­ρίας τοῦ γέ­νους τῶν ἀν­θρώ­πων, καὶ γι’ αὐτὸ ἀ­κρι­βῶς ὁ ἄγ­γε­λος ἐμ­φα­νι­ζό­με­νος στὴν Παρ­θένο τῆς ἀ­πευ­θύ­νει τὸ «Χαῖρε Κε­χα­ρι­τω­μένη. Ὁ Κύ­ριος εἶ­ναι μαζί σου, εἶ­σαι εὐ­λο­γη­μένη ἀ­νά­μεσα στὶς γυ­ναῖ­κες». Ἡ Παρ­θέ­νος φο­βή­θηκε μή­πως ὁ ἄγ­γε­λος εἶ­ναι κάποιος ἀ­πα­τη­λὸς καὶ δὲν δέ­χθηκε χω­ρὶς ἐ­ξέ­ταση τὸν χαι­ρε­τι­σμό. Τα­ρά­χθηκε καὶ ρώ­τησε πῶς εἶ­ναι δυ­νατὸ νὰ γί­νει αυτό. Ὁ ἀρ­χάγ­γε­λος ἀ­μέ­σως τῆς δι­έ­λυσε τὸν θε­ο­φιλῆ φόβο λέ­γον­τάς της· «Μὴ φο­βᾶ­σαι Μα­ρία, δι­ότι πέ­τυ­χες τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ».

Ἡ Παρ­θέ­νος ρώ­τησε ὄχι ἀπὸ ἀ­πι­στία, ἀλλὰ ἐ­πειδὴ ζη­τοῦσε νὰ μά­θει πῶς ἦ­ταν δυ­νατὸ νὰ πρα­γμα­το­ποι­η­θεῖ αὐτὸ τὸ θαῦμα, γι’αυτὸ ἀ­κρι­βῶς μετὰ τὴν ἐ­ξή­γηση τοῦ ἀρ­χαγ­γέ­λου ἐ­κείνη τρέ­χει πρὸς τὸν Θεὸ καὶ ἀ­πευ­θύ­νε­ται πρὸς αὐ­τόν.

Λέ­γει λοι­πὸν στὸν ἀρ­χάγ­γελο· «ἄν ὅ­πως λὲς ἔρ­θει σ’ ἐ­μένα τὸ Ἅ­γιο Πνεῦμα γιὰ νὰ μὲ κα­θα­ρί­σει πε­ρισ­σό­τερο καὶ νὰ μὲ δυ­να­μώ­σει νὰ δεχτῶ τὸ σω­τή­ριο ἔμ­βρυο, ἄν μὲ ἐ­πι­σκι­ά­σει ἡ δύ­ναμη τοῦ Ὑ­ψί­στου ποὺ θὰ μορ­φώ­σει μέσα μου ὡς ἄν­θρωπο αὐ­τὸν ποὺ εἶ­ναι Θεὸς καὶ Βα­σι­λεὺς αἰ­ώ­νιος, πι­στεύω ὅτι τί­ποτε δὲν εἶ­ναι ἀ­δύ­νατο γιὰ τὸν Θεό. Λοι­πόν, ἰ­δοὺ ἐγὼ ἡ δούλη τοῦ Κυ­ρίου, ἄς γί­νει σύμ­φωνα μὲ τὸ λόγο σου». Τότε ἔ­φυγε ἀπὸ ὲ­κεῖ ὁ ἄγ­γε­λος, ἀ­φοῦ ἄ­φησε στὴ γα­στέρα της τὸν Δη­μι­ουργὸ τοῦ κό­σμου ἑ­νω­μένο μὲ τὴν Παρ­θένο.

Μετά ἀπὸ αὐτὸ τὸ γε­γο­νὸς ἡ Πα­να­γία εἶ­ναι τὸ μο­να­δικὸ με­θό­ριο μεταξύ κτι­στῆς καὶ ἄ­κτι­στης φύ­σεως. Εἶ­ναι ἡ χώρα τοῦ Ἀ­χω­ρή­του. Αὐ­τὴν θὰ ὑ­μνή­σουν στὸ μέλ­λον μετὰ τὸ Θεὸ ὅ­λοι οἱ πι­στοί. Αὐτή εἶ­ναι ἡ αἰ­τία κάθε κα­λοῦ καὶ ἡ προ­στά­τις καὶ πρό­ξε­νος τῶν αὶ­ω­νίων ἀ­γα­θῶν. Εἶ­ναι ἡ ἀρχὴ τῶν ἀ­πο­στό­λων καὶ τὸ ἐ­δραί­ωμα τῶν μαρ­τύ­ρων, εἶ­ναι ἡ δόξα τῆς γῆς καὶ ἡ τερ­πνό­τητα τῶν οὐ­ρα­νίων, εἶ­ναι τὸ στο­λίδι ὅ­λης τῆς κτί­σεως. Ἀπὸ αὐ­τὴν ἂς ἀ­πο­κτή­σουμε ἐλ­πίδα καὶ ἐ­μεῖς καὶ μὲ τὶς δι­κές της ἀ­δι­ά­κο­πες προ­σευ­χὲς γιὰ ὅ­λους μας ἄς ἔρ­θει ἡ δόξα καὶ ἡ χαρὰ Ἐ­κεί­νου ποὺ γεν­νή­θηκε ἀπὸ τὸν Πατέρα πρὶν ἀπὸ τοὺς αἰ­ῶ­νες καὶ σαρ­κώ­θηκε ἀπὸ τὴν Πα­να­γία μας.

Στὸν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στὸ ἀ­νή­κει κάθε δόξα καὶ τιμὴ καὶ προ­σκύ­νηση στοὺς αἰ­ῶ­νες τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀμήν.

Facebook Comments

,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *